Blog

Sorry! My blogs are in Dutch.

Opera in Oslo

Met Pinksteren heb ik de Noorse hoofdstad Oslo bezocht. Naast de parken, de Aker Brygge, en de diverse musea, trok één gebouw mijn bijzondere aandacht. Het operagebouw oftewel het "Operahuset". Door de bijzondere architectuur is het gebouw een trekpleister geworden met een uitkijkpunt op het hoogste dak. Door de langzaam schuin lopende daken, wandel je zo naar het hoogste punt van het dak voor een mooi uitzicht over Oslo en het Oslofjord.

Een bijzonder fotogeniek gebouw, en een leuke plek om abstracte straatfotografie te doen. We kwamen hier elke dag wel even naar toe, met telkens één van de camera's in de aanslag.

Hierbij het resultaat in een zwart/witte fotoserie:

En hieronder het Operagebouw vanaf de andere oever, waarbij de bijzondere architectuur en haar glooiende daken goed zichtbaar is. 

In het Operahuset worden opera-, ballet- en dansvoorstellingen gegeven. Meer informatie vind je hier.

Het wilde westen van Argentinië

Het wilde westen van Argentinië. Cactussen, loslopend vee, gauchos en lamasteak. 
Voor een echte Argentinië beleving moet je naar Salta gaan. Met de bus is het zo'n 24 uur rijden vanaf Buenos Aires, dus een binnenlandse vlucht naar Salta is aan te raden. Direct bij aankomst op het vliegveld staat onze huurauto klaar en kan het avontuur beginnen. 

Onze eerste overnachting is in een klein stadje, wat op de route lag van Salta richting de Quebrada de Humahuaca. In dit stadje, Perico genaamd, komt zelden een toerist. We slapen in het enige hotel van het dorp wat normaliter alleen wat zakenmensen herbergt. Gelukkig zit er ook een restaurantje bij, waar we na een wandelingetje door het centrum, wat kunnen eten. 

De volgende dag gaan we vroeg op stap, omdat we diezelfde dag ook de zoutvlaktes willen zien, en deze liggen 3 uur verder rijden dan onze overnachtingsplek Purmamarca, over de zeer hoge pas 'Cuesta de Lipan'. Na een korte lunchbreak in Purmamarca gaan we de pas beklimmen. We hebben veel water mee, om de hoogteziekte te bedwingen. Onderweg stoppen we veel, want na elke haarspeldbocht is er weer een adembenemend uitzicht. Bij de pas gaan we weer de auto uit, en ik voel me best licht in mijn hoofd op 4.170 meter hoogte. Na de pas volgt de hoogvlakte, en vrij snel verandert het in een surreëel wit landschap. Dit zijn de Salinas Grandes. Zonnebril op, want het witte zout is echt oogverblindend in de felle zon.

Op dag 3 bekijken we Purmamarca, een leuk indianendorpje, en lopen een wandeling om de zevenkleurige berg. Het landschap is hier schitterend, de kleuren lijken steeds te veranderen.

Op de 4e dag rijden we, via de schitterende Cosina bergweg langs meren en door bossen, weer terug naar Salta. Hier slapen we een nachtje in de B&B van Alex en Rijkje, een Nederlands echtpaar die hier enige jaren geleden zijn gevestigd. Casa Hernandez is een aanrader: comfortabele kamers, schitterende tuin en een heerlijk ontbijt. 

Dag 5 rijden we naar het Zuiden, wederom over een mooie bergpas met vele haarspeldbochten. Echter... deze pas is deels onverhard(!). Hard rijden is hier levensgevaarlijk, harder dan 30 km per uur is al te hard. 

DSCN6114.JPG

Voordat we bij Cachi aankomen, waar we vannacht zullen slapen, rijden we door het National Park Los Cardones. Een hoogvlakte met cactussen van meters hoog. En weer alleen maar hobbelen over gravel wegen (ripio noemen ze dat hier), en door waterstroompjes rijden. Best cool :-)

Als we het natuurgebied uitrijden, komen we op de Ruta 40. De nationale 'snelweg' van Argentinië. Ik zet snelweg tussen haakjes, want hier is ook deze weg onverhard...
Na een lange dag in de auto, maar weer zoveel indrukken rijker, belanden we bij ons hotel in Cachi. Op alweer de laatste dag van onze roadtrip rijden we terug naar Salta. Ook dit keer weer door het National Park Los Cardones, alleen nu over een betere asfaltweg. Weer schitterende uitzichten op de cactussen. 

Reizen door het wilde westen is een schitterende ervaring. Ik had dit niet willen missen in Argentinië.

Een kijkje in de Initial-Hokatex fabriek

In Voorburg was de Initial-Hokatex fabriek een begrip, middenin een mooie en rustige woonwijk gelegen aan het Westeinde. De fabriek maakte schoonloopmatten, had een wasserij voor bedrijfskleding, en een service in toiletartikelen zoals luchtverfrissers en dameshygiene-containers.

Begin 2013 werden de fabrieken in Voorburg en Leeuwarden gesloten wegens reorganisatie en omdat er geen uitbreidings-/vernieuwingsmogelijkheden waren op deze locaties. De kantoren in Voorburg zijn nog wel in gebruik, maar deze gaan ook verhuizen naar een nader te bepalen locatie in de regio.

Op uitnodiging, samen met nog een aantal andere fotografen, ben ik in de gelegenheid gesteld om de oude fabriek in Voorburg te fotograferen. De machines zijn al verwijderd, maar er waren nog genoeg mooie details om vast te leggen. Ook de kelder was fotogeniek.

Bij de gemeente ligt er een herontwikkelingsplan voor het Hokatexterrein. Er worden appartementen gebouwd, met een mooi zicht op de Vliet. 
Wanneer de fabrieken worden gesloopt is nog onduidelijk.