Blog

Sorry! My blogs are in Dutch.

Urban exploration

Als je mijn foto's op deze website hebt bekeken, vallen je wellicht de foto's van verlaten plekken en gebouwen op. Met mijn urbex foto's wil ik je de schoonheid van het verval en de mysterieuze sfeer van de verlaten plekken laten zien. Deze bezigheid wordt urban exploration genoemd, oftewel afgekort urbex. 

Halsoverkop vertrokken
In België en Duitsland staan overbodig geworden gebouwen vaak jarenlang leeg, wachtend op een nieuwe bestemming of op de onvermijdelijke sloop. Het kan van alles zijn. Een school, gevangenis, ziekenhuis, koeltoren of fabriek. Een boerderijtje waar de bewoner is overleden, of een sauna waarbij de eigenaar halsoverkop is vertrokken naar het buitenland. 

Once in a lifetime
Het bezoeken van een locatie kan een "once in a lifetime" ervaring zijn. Want, hoe vaak kan je een koeltoren behorende bij een energiecentrale betreden? Heb jij wel eens een koelcel van een mortuarium van dichtbij bekeken?  Hoe vaak kom je in het dagelijks leven in een sanatorium of in een NAVO satellietstation? Ja, dit is echt een unieke belevenis.

 

Spannend
Wat is er verder zo leuk aan urbex? Voor mij is dat je rondlopend op zo'n locatie er verhalen bij gaat verzinnen. De historie is vaak duidelijk voelbaar. En het is super spannend. Je weet nooit wat je aantreft en hoe je de locatie kunt betreden. Moet je door een raam naar beneden zakken, sta je oog in oog met een zwerver als je een deur open doet of komt er iemand aangereden? Het is  niet ongevaarlijk. Een vloer kan zwak zijn, er kunnen scherpe voorwerpen of gebroken glas op de grond liggen of je kunt bijvoorbeeld een zwerver of koperdief tegen komen. Daarom moet je nooit alleen gaan. En is een locatie gelukt en adembenemend mooi of juist té bizar, dan krijg je daar best een kick van. 

Tot slot is er één spelregel bij urban exploration, ter bescherming van de locaties:

"Take Nothing But pictures,
leave nothing But footprints". 

Introductie

Hallo! Van harte welkom op mijn website en bij mijn eerste blog.

In dit eerste blog zal ik mij even voorstellen. Ik ben Chantal Nederstigt, bouwjaar 1976 en ik woon in Rhoon, vlakbij Rotterdam.

Toen ik zo'n 25 jaar oud was, kreeg ik interesse in reizen. Het liefst buiten Europa. Ik was destijds single en reisde (tijdens vakanties) samen met een vriendin de hele wereld over: India, Vietnam, Cuba, Tanzania en nog veel meer landen. Ik vond het leuk om de herinneringen aan deze reizen levend te houden en maakte daarom foto's met een simpele compact-camera. Blijkbaar deed ik dit best aardig, want ik kreeg steevast het commentaar dat ik meer met fotografie zou moeten doen, omdat ik er wel oog voor had.

 

In 2009 ontmoette ik Vincent, mijn huidige partner. Hij was en is gepassioneerd hobbyfotograaf en heeft mij aangestoken met het fotografievirus. Eerst fotografeerde ik nog eigenwijs met de vertrouwde compact-camera, en in 2013 heb ik mijn eerste spiegelreflexcamera gekocht, een Nikon D3100. En toen was het hek van de dam. We fotograferen bijna elk weekend. We doen modellenshoots, verkennen urbex-locaties om de schoonheid van verval in beeld te brengen of maken een flinke wandeling door de stad. Uiteraard reizen we nog veel en de camera gaat altijd mee.

En nu dus mijn eigen website.
Ik hoop dat ik je anders kan laten kijken naar de wereld, met mijn foto's van "people, places and more".

Welkom bij Channed Images.